Everybody let’s dance… with Major Lance

Major Lance

Everybody let’s dance… with Major Lance

Wie de naam Major Lance hoort, denkt meteen aan Northern soul. De term “Northern soul” werd overigens in het leven geroepen door journalist Dave Godin, en gepopulariseerd in 1970 via zijn column in ‘Blues and Soul’ magazine. Het refereert naar zeldzame soulmuziek die door dj’s gespeeld werd in nachtclubs in het noorden van Engeland. De speellijsten bestonden uit obscure Amerikaanse soulplaten uit de jaren zestig en begin van de jaren zeventig met een sterk ritmisch gevoel, zoals deze op Motown en op Okeh. En het is dat Okeh label dat zo typisch verbonden is met Major Lance.

Over de geboortedatum van Major Lance bestaat er discussie. Sommige bronnen situeren hem op 4/4/1939, andere op 4/4/1941, en er zijn zelfs aanwijzingen dat die in 1942 zou liggen. Hoe dan ook het gebeurde in Winterville, Mississippi, USA. Over zijn jeugd is weinig geweten, behalve het feit dat hij als kind verhuisde naar Chicago (the windy city), daar opgroeide aan de westkant van de stad, en daarna verhuisde naar het noorden. Hij liep school aan de Wells High School, waar ook Curtis Mayfield en Jerry Butler naar toe gingen. In die tijd begon hij ook te boxen. Maar zijn interesse ging nog meer uit naar muziek en zo richtte hij de groep The Floats op, met Otis Leavill en Barbara Tyson. Tevens was hij te zien als danser op de lokale tv, in een programma van dj Jim Lounsbury. Later zou hij ook met The Five Gospel Harmonaires zingen.

Zijn release ‘I Got A Girl’, uit 1959 op het Mercury label, was geschreven door en geproduceerd door Curtis Mayfield, maar toch begon zijn carrière pas wanneer hij drie jaar later tekende bij Okeh Records. Ondertussen had hij verschillende baantjes gehad om aan zijn inkomen te komen. ‘Delilah’ werd zijn eerste opname daar, terwijl een andere Curtis Mayfield song ‘The Monkey Time’ in 1963 nummer twee in de R&B charts bereikte, en nummer acht in de pop charts. Dat geluid werd voortaan aangeduid als “Chicago soul”. Hun samenwerking liep nog verder tot 1965, en een reeks hits was daarvan het resultaat. Uit die tijd dateren de nummers ‘Hey Little Girl’, ‘Um, Um, Um,  Um, Um, Um’, ‘The Matador’, ‘Rhythm’ en ‘Ain’t That A Shame’. Allemaal stuk voor stuks gezellige en ritmische soultracks, die ik pas ontdekte in het midden van de jaren zeventig, toen ik uitging in de dancings. Daarna liep de verstandhouding met Mayfield spaak en tegelijk stopte ook het commercieel succes. Er volgden nog enkele singles zoals ‘Investigate’ en ‘Ain’t No Soul (In These Rock ‘n’ Roll Shoes)’, die niet veel deden. Major verliet Okeh en trok naar Dakar Records, waar hij met ‘Follow The Leader’ een bescheiden hitje had.

De jaren daarop zou hij voor andere labels nummers opnemen, maar het grote succes bleef uit. Twee releases voor Curtom, nl. ‘Stay Away From Me’ en ‘Must Be Love Coming Down’ betekenden een hereniging met Curtis Mayfield. In de discotheken werden die singles wel gedraaid, anders zou ik ze niet leren kennen en gekocht hebben. Uit die tijd stammen o.a.: ‘Too Hot To Hold’ (CBS), ‘Don’t You Know I Love You’ (Contempo 1974), ‘Gimme Little Sign’ (Supreme 1974), ‘You’re Everything I Need’ (Osiris 1975, ik bezit deze single echter op Pye Records, die bij ons verdeeld werd door Vogue), ‘Crying In The Rain’ (Epic 1976). Zo nam hij in 1974 voor Playboy Records een nieuwe discoversie op van ‘Um, Um, Um, Um, Um, Um’, en ik vond ze ook goed. Osiris had hij zelf opgericht met Al Jackson, een ex-lid van Booker T & The MG’s.

Ik vergat nog te vermelden dat hij ook de groep The Artistics ontdekte.

In dat decennium was hij voor twee jaar naar de UK verhuisd (1972 tot 1974), maar bij zijn terugkeer naar de USA moest hij voor vier jaar de gevangenis in wegens cocaïnebezit en verkoop. Na zijn vrijlating begon hij door een heropleving van zijn muziek, op te treden in het Beach Music circuit aan de kust van Carolina.

Maar het noodlot sloeg toe in 1987 wanneer een hartaanval hem ervan weerhield om zijn carrière opnieuw te lanceren. In 1994 trad hij aan voor het Chicago Blues Festival, en dat zou zijn laatste show worden. Hij stierf op 3/9 van dat jaar aan de gevolgen van een hartziekte in Decatur, Georgia. Hij liet zijn vrouw, Christine Boular Lance en negen kinderen na.

 

Discografie:

Albums:

Monkey Time (Edsel 1963)

Um, Um, Um, Um, Um, Um (OKeh 1964)

Major Lance Greatest Hits (Embassy CBS UK 1967)

The Rhythm of Major Lance (OKeh 1968)

Major Lance's Greatest Hits - Recorded Live At The Torch (Contempo 1973)

Now Arriving (Soul 1978)

The Majors Back (Kat Family 1983)

Live At Hinkley (1986)

Um, Um, Um, Um, Um, Um (Collectables 2003)

 

De Major voelde zich even goed thuis op het podium als in de boksring. En de naam “Major” was geen bijnaam, maar zijn echte doopnaam. Misschien is de beste manier om hem en zijn fantastische muziek te typeren, dit fragment uit zijn succesnummer ‘The Monkey Time’:

 

"There's a place right across town whenever your ready,
where people gather around whenever they're ready
and then the music begins to play, you feel a groove comin' on its way
are you ready, are you ready"

 

Door Patrick Van de Wiele ( freelance journalist )